ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งเขียนเรื่องงานนี้ไปเมื่อไม่กี่วัน ผ่านมา 1 ปีแล้วเหรอ /ซับน้ำตา(?)

 

จากที่เคยเป็นน้องคอยเดินตามพี่กลุ่มไปเข้าฐาน เขาบอกให้ทำอะไรก็ทำ

กลายมาเป็นพี่คุมฐานที่คอยกระตุ้นน้องให้แอกทีฟ เต้นเป็นคนบ้าอยู่หน้าน้องที่มองเราด้วยความสะพรึงกลัว

อันนี้ก็เวอร์ไป... แต่เวลาไปเต้นใส่จากข้างหลัง น้องจะหันมาเหวอแล้วหลบตาทันที จริงๆนะ!

 

มาพูดถึงงาน

ปีนี้จัดวันที่ 12 พฤษภาคม 2555 ที่จุฬา ถ้าใครผ่านไปก็คงพบเห็นแก๊งค์เสื้อหลากสีเดินว่อนไปว่อนมา

ปีนี้ ม.เราโหดโคตร ปี1เสื้อสีแดง ปี2เสื้อสีเหลือง... นี่มันสมานฉันท์นี่นา!!!

จริงๆมันก็เพราะ สีประจำม.คือสีเทา-แดงตะหากละ ไม่มีความหมายมากกว่านั้นซะหน่อย!

แล้วก็ชื่องาน คือ SMST Firstdate'55 หรือว่า แรกพบ สพท.

(ชื่อเต็ม คือ สหพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์แห่งประเทศไทย (The Society of Medical Students of Thailand))

ชื่อมันเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ยังย่อได้ สพท เหมือนเดิม

  

วันงาน

ไปถึงประมาณ 6 โมง ง่วงมากกกกกกกกก ไปถึงก็เปลี่ยนชุด กลายเป็นกลุ่มแก๊งค์เหลื๊องเหลือง

ระหว่างรอเด็กมาก็เดินเล่น ทำนู่นทำนี่ สันเบาๆฆ่าเวลา

ไม่มีใครนัดหมายอย่างเป็นทางการว่าให้เอาผ้าสกอยไปนี่นา เลยไม่ได้หยิบ เสียใจ T T

มันคือผ้าลายธงชาติอเมริกาอ่ะ เอาไว้ผูกคอ ปีน้องเกือบได้ลายเสือดาวแต่หาไม่ได้เลยกลายเป็นสก็อตแทน 5555

พอเหยื่อเด็กมาก็เข้าประจำฐาน ฐานเรามีชื่อว่า "เป่ายิงฉุบ ชายทะเล ฮาเฮ สพท!!!~"

ประกอบด้วย มศว บูรพาและธรรมศาสตร์ แต่ละม.จะมีคนนำสัน 1 คน ชอบของมธ มาก ของเขาดีจริง!

ขออนุญาตไม่ลงรูป เวลาเต้นหน้าแต่ละคน ดาเมจแบบเบาๆจนถึงร้ายแรง อนึ่ง หน้าจขบ.เองดาเมจแรงแม็กซ์ ไม่สามารถและไม่อยากเผยแพร่จริงๆ TAT

เล่นเกม เปายิงฉุบต่อแถว กับ ชายทะเล ก็เปฌนเกมสันเบาๆน่ารักๆ

มีเกมทำโทษของเปายิงฉุบ (ซึ่งเอา5คนแรกของแถวมาโดนทำโทษ = ชนะแต่โดน....) คือ โออิชิ

อนึ่ง ท่าเสื่อมมาก มิอาจเผยแพร่ได้ เอาเป็นว่า... ต่อแถวรถไฟ โยกหน้า โยกหลัง ใครสติไม่มั่นคงอาจโดน...เพื่อนได้

และขอตัวแม่มาเต้นมะหมี่ อันนี้แปะได้ 5555 (ไม่รู้ใครเป็นคนอัพเหมือนกัน คนในคณะเอามาแปะ)

 มันช่าง........... น้องเสื้อครีมแซ่บมาก! เสื้อแดง(น้องตัวเอง)ก็แซ่บ

แต่เหนือสิ่งอื่นใดเสื้อเหลืองขวาสุดของแถว(ซ้ายของจอ)อ่ะ........ น่ากลัวไปแล้วนะ!!!!!

จากนั้นก็เป็นสันเมดเลย์ ดีใจนะเวลาน้องเต้นด้วย แต่อย่ามองพี่เยอะ พี่จำท่าไม่ค่อยได้!

ปีนี้เปลี่ยนรูปแบบ ไม่ได้มารวมกันดูคลิปแต่เป็นฐานคลิปเลย เลยไม่ได้เห็นของม.อื่นอ่ะ เสียใจจัง T T

พอฐานจบก็เป็นสันรวม สันโต้ สันถึก น้องทุกคนก็จะกลายเป็นซอมบี้อาบเหงื่อ

เสร็จแล้วก็ไปกินสเต็กสามย่าน ชนกับรามาอีกครั้งแต่คนละร้าน อารมณ์เราคงต้องเจอกันไปเรื่อยๆ 555

แล้วก็ถ่าบรูปรวม <3 สมาชิกล้นหลามมากจริงๆ (ปี1 แดง ปี2 เหลือง ปี3 ครีม)

เป็น 1 วันที่สนุกมากกกกกกกกก แต่เหนื่อยมากกกกกกกกก ร้อนมากกกกกกกก ดำมากกกกกกกกกก

แต่ก็สนุกอยู่ดีนะ! ปีหน้าถ้าว่างก็คงไปอีก ไปดูน้องๆ<3

 

 

โดยรวม

เราโอเคกับการร่วมกิจกรรมนี้ในฐานะพี่นะ พอมาเปลี่ยนสถานะแล้ว อะไรหลายๆอย่างมันก็เปลี่ยน

ตอนเป็นน้องอาจจะรู้สึกว่าแต่ละฐานมันสั้น มีแต่เต้นสัน โดนบังคับทำนู่นนี่ เกมทำโทษสยอง พี่น่ากลัว 

แต่พอมาเป็นพี่ มันคือ ความเต็มที่ที่เราพยายามส่งให้ถึงน้องทุกสถาบัน อยากให้น้องสนุก อยากให้น้องได้เห็นเพื่อนต่างสถาบัน

น้องอาจจะไม่ถึงกับจำเพื่อนได้  แต่อย่างน้อย น้องก็เคยมีวันเวลาร่วมกัน น้องก็ได้เจอเพื่อนโรงเรียนที่แยกย้ายกันไป

เราเองก็แทบไม่รู้จักม.อื่นเพราะพี่ไม่ค่อยมีป้ายชื่อ แต่อย่างน้อยเราก็ได้มาสนุกด้วยกัน ได้มาจัดกิจกรรมร่วมกัน

บางคนอาจจะมองว่ามันเป็นการแข่งขันระหว่างสถาบัน ว่าใครจะเด่น ใครจะเกิด

ในบางมุม มันก็คงเป็นอย่างนั้น เพราะทุกคนก็พยายามประกาศศักดาม.ตัวเองให้โลกได้รับรู้

แต่ในอีกหลายมุม มันก็มีอะไรมากกว่านั้น มันทำให้เรารู้ว่าหมอมีหลากหลาย มันทำให้เราได้เห็นชื่อเพื่อนๆต่างสถาบัน

ทำให้เราได้ทำความรู้จักกับคนที่จะมาอยู่ในแวดวงเดียวกับเรา

มันมีอะไรอีกหลายๆอย่างที่เราผู้ไม่ค่อยคิดอะไรเท่าไรไม่รู้จะเขียนออกมายังไง

แต่เราก็เชื่อว่า น้องๆและเพื่อนๆที่ได้เข้าร่วมงานก็คงรับรู้ได้ด้วยตัวเอง :)

อย่างน้อยที่สุด ก็มาสนุกล่ะวะ!

 

ไม่ได้เขียนอะไรยาวๆนาน รู้สึกเรียบเรียงความคิดไม่ค่อยถูก อย่าสนใจมันมากเลยค่ะ -////-

อยากจะบอกว่า... วันสพท ตรงกับ งานโออิชิอย่างโหดร้ายมากกกกกก ไม่รู้จะโดดไปช่วงไหนเลยอดตามสภาพ

คนที่อยากส่องไปเยอะพอตัว เสียใจมากกกกกก แงงงงงงงงง

 

หลังจากนี้ /ตัดบท/ ก็... จะขึ้นปี 2 แล้วค่ะ คงจะยุ่งขึ้นล่ะมั้ง ที่แน่ๆคือมีน้องให้เลี้ยงแล้ว ตังค์ฉ๊านนนนนนน

แค่จะบอกว่า ถึงบล็อกจะร้างแต่ยังอัพอยู่นะคะ! อัพตามใจตัวเอง 555

 

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ! :D

 

 

 

 

อยากเปลี่ยนธีมมมมมมม /จดเข้า to do list

ก่อนไปบริจาคเลือด ต้องกินข้าวเช้าให้พอนะคะ /ทำเสียงเขร้ม/ มีคนแก่แล้วไม่เจียม กินข้าวเช้าน้อยแล้วไปบริจาค

ผลสรุปคือวูบกลางดิจิตอลเกคเวย์ค่ะ!

 

Comment

Comment:

Tweet